ارائه "مانیفست سبز " میرحسین موسوی   

 میر حسین موسوی، نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری مانفیست خود را در حوزه منابع طبیعی و محیط زسیت در همایشی با نام راهبردهای تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی در دولت سبزمعرفی و ارائه می کند.

   به گزارش سبزپرس، این بیانیه  را جمعی از کارشناسان، صاحب نظران، اساتید و فعالان جامعه مدنی تدوین کرده اند  که در جهت پیشبرد اندیشه های زیست محیطی و راهبردهای تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی در دولت سبز است .
   در همایش تبیین مانفیست مهندس موسوی که  در تاریخ  شنبه  16 خرداد ماه 88  از ساعت 17 تا 19 برگزار می شود، دکتر زهرا رهنورد، دکتر معصومه ابتکار، دکتر اسماعیل کهرم، مهندس محمد درویش، مهندس یاسر انصاری و دکتر امیرارجمند  به ایراد سخن خواهند پرداخت .
   علاقمندان به حضور در این همایش می توانند به آدرس تهران- میدان فاطمی- خیابان میرهادی- ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی - طبقه اول منفی مراجعه کنند .
   گفتنی است جمعی از فعالان جامعه مدنی در حوزه منابع طبیعی و محیط زیست کشور ، پس از اعلام این خبر  در تماس با دفتر سبزپرس ، حمایت قاطع خود را از این اقدام بی سابقه ( اعلام مواضع و برنامه های محیط زیستی توسط یک کاندیدای ریاست جمهوری در ایران ) اعلام داشته و از حضور خود در همایش مذکود خبر دادند .

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: پالایشگاه نفت مازندران، در نزدیکی تالاب میانکاله، در مراحل مقدماتی اجرایی خود قرار دارد. منتقدان می‌گویند، این پالایشگاه نه تنها موجب شکوفایی اقتصادی نمی‌شود، بلکه گردشگری و حیات تالاب را با خطر مواجه خواهد کرد. 

پروژ‌ه‌ی پالایشگاه نفت مازندران نه تنها از سد مخالفت‌های سازمان حفاظت محیط زیست و فعالان زیست‌محیطی گذشت، بلکه اینک در مراحل ابتدایی اجرایی‌ خود قرار گرفته است.

احداث پالایشگاه نفت بهشهر از مصوبات دور نخست سفر رییس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد، به استان مازندران بوده و در دور دوم سفر، رییس‌جمهور دستور مشخص شدن هر چه سریع‌تر تکلیف این پروژه را داده است. طرفداران محیط زیست معتقدند که احداث پالایشگاه در فاصله‌ی بسیار نزدیکی از تالاب بین‌المللی میانکاله صنعت گردشگری و موقعیت آب و هوایی این منطقه را با خطری جدی مواجه می‌سازد. 

طبق مصوبه‌ی شورای عالی حفاظت محیط زیست در سال ۱۳۷۶، برای ساخت پالایشگاه باید مجوز و تأییدیه‌ی سازمان حفاظت محیط زیست را دریافت کرد.

ادامه مطلب در سایت  دویچه وله

هر وقت از جاهایی مثل میادین شهر که کارگران روزمزد در گوشه ای تجمع کردن می گذرم گریه ام می گیرد . به چهره های خسته ، تحقیر شده  و  اما همچنان امیدوارشان نگاه می کنم که از شهرهای دور و بیشتر کردستان آمده ان تا دور از خانواده و با سختی ، نانی دربیاورند ، خجالت می کشم . گاهی توی سرما و گرما ، از اینکه من سوارم و اونها ژیاده ، شرمم می یاد . (هر چند ماشینم هم مالی نیست  ) .

به کارگرای شهرداری هم که نگاه می کنم همین حس را دارم .  به خدمه بیمارستان ها و همچنین به ماهیگیران ترکمن که حتی حق ماهیگیری هم ندارن و باید جانشون رو برای سیر کردن شکمشان بدهند . نمونه اش حسام خدیور ، پسر ۱۸ - ۱۹ ساله ترکمن اهل روستای چاپاقلی بندرترکمن که زمستان ۸۷ برای سیرکردن شکم مادر تنهاش به دریا رفت و کشته شد .

  دیدن خیلی ها این حس رو در من ایجاد می کند و به قول مریم نظری دوست روزنامه نگارم ،

 محیط بان هایی که در سخت ترین و نالمن ترین شرایط و با حداقل حقوق و دستمزد جان بر کف دارند تا از مناطق حفاظت شده ، حفاظت کنند .

راستی آیا اینها به اندازه مردم کنیا و نیکاراگوئه و لبنان و سری لانکا از پول نفتی که ۴ سال پیش بهشان وعده داده شد ، سهم ندارند ؟؟؟!

  این ارقام  که رسمی است و ساخته روزنامه های "سیاه نما" کار  هم نیست را اینجا می گذارم تا بخوانید و خودتان قضاوت کنید . آیا حق این است ؟؟؟!!!

اخباري كه از توافقات دولت نهم با دولت هاي خارجي منتشر شده است، نشان مي دهد كه ايران در دوران رياست جمهوري آقاي احمدي نژاد حدود 4 ميليارد 286 ميليون دلار (تقريبا معادل 415 هزار ميليارد تومان) به كشورهاي خارجي كمك يا در آن كشورها سرمايه گذاري كرده است.

 فهرست اين كمك ها که در روزهای اخیر در برخی روزنامه ها منتشر شد به شرح زير است . اگر در محاسبه ها اشتباهاتی هست به حساب من نگذارید ، هرچند ریاضیم بسیار ضعیفه. ضمنا توجه کنید که اصل مطلب با کم و زیاد شدن یک صفر عوض نخواهد شد .

  ضمنا ما با نوع دوستی و کمک به دیگران مخالف نیستیم ، اما به قول بزرگانمان :

 چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است ......

سريلانكا:

 1- وام بدون بهره يك میلیارد و ۹۵۰ ميليون دلاری برای توسعه صنعت نفت، ساخت نیروگاه برق-آبی 100 مگاواتی ، توسعه ظرفیت تنها پالایشگاه سريلانكا و توسعه بخش کشاورزی و آبیاری.

2- وام ۶۵ میلیون دلاری برای برق رسانی به مناطق روستایی آن کشور

لبنان:

1- کمک 100 میلیون دلاری برای تکمیل جاده‌ای درجنوب لبنان

2- کمک ۲۵ میلیون دلاری برای بازسازی جاده در لبنان

بوليوي:

1- سرمایه گذاری یک میلیارد دلاری در بنگاههاي مختلف اقتصادي

2- وام ۲۲۵ میلیون دلاری برای ساخت کارخانه سیمان

3- ساخت 2 درمانگاه در بولیوی توسط هلال احمر ایران

سنت وينست (جزيره اي است در آمريكاي مركزي با 117 هزار نفر جمعيت)

1- کمک ۷میلیون دلاری برای ساخت فرودگاه

افغانستان:

 1- کمک 100 میلیون دلاری براي بازسازي افغانستان

فلسطين (جنبش حماس)

1- کمک پنجاه میلیون دلاری براي مبارزه با اسرائيل

2- کمک هفتاد میلیون دلاریبراي مقابله با تحریم‌های اقتصادی غرب

3- کمک دویست و پنجاه میلیون دلاری برای خرید انواع مایحتاج اساسی برای فلسطینی‌ها، پرداخت مستمري و حقوق به كارگران بي كار شده، ماهي گيران نوار غزه، كارمندان و خانواده هاي زندانيان فلسطين و نيز بازسازي خانه ها و اداراتي كه توسط اسرائيل خراب شده است.

اكوادور:

1- ۴۰ میلیون دلار وام به «شرکت مالی ملی اکوادور» و تامین مالی ساخت دو نیروگاه

كومور:

1- كمك  ۲ میلیون دلاري و وعده  ساخت ۵۰۰ واحد مسکونی در این کشور

كنيا:

1- کمک ۱میلیون و 500هزار دلاری به برنامه کشاورزی آن کشور

زيمباوه:

1- كمك 1 میلیون دلاري برای تکمیل خط مونتاژ تراکتور

2- وعده کمک ۳۹٫۶ میلیون دلاری برای راه اندازی یک ایستگاه رادیویی

نيكاراگوئه:

1- كمك ۳۵۰ میلیون دلاري برای ساخت نیروگاه برق و احداث  10 هزار واحد مسکونی

2- كمك ۲ میلیون دلاري برای تکمیل پروژه‌های کشاورزی و بهداشتی

گامبيا:

1- كمك 2 میلیون دلار برای خرید کشتی صیادی و طرح‌های کشاورزی

تانزانيا:

1- كمك 5/1 میلیون دلاري برای بخش بهداشتی و درمانی

آلباني:

1- كمك 2/1 میلیون دلاري برای تکمیل پروژه‌های درمانی

كنگو:

1- كمك 5/1میلیون دلاري براي تکمیل بیمارستان

ميانمار:

1- كمك يك میلیون دلاري برای تکمیل پروژه‌های کشاورزی، آبیاری، کشت و صنعت

اتيوپي:

 1- كمك 290 هزار دلاري برای دیجیتالی کردن رادیوی این کشور

تاجيكستان:

1- كمك 500 هزار دلاري برای مطالعه احداث تونل

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: بر روی مرغ‌ها برچسب می‌زنند: غیر تراریخته، تا بر اساس قانون جدید آلمان مصرف‌کننده راحت‌تر تشخیص دهد که این مرعها غذایی با دستش‌کاری ژنتیکی نخورده‌اندقانون ایمنی زیستی هفته‌ی گذشته به تصویب رسید. بسیاری معتقدند این قانون که پژوهش، تولید و عرضه‌ی محصولاتی که از نظر ژنتیکی دست‌کاری شده‌اند را مجاز دانسته، خطرناک‌ترین و زیان‌بارترین قانون تاریخ ایران است. 

قانون ایمنی زیستی سرانجام روز سه‌شنبه، ۲۹ اردیبهشت‌ماه، در صحن علنی مجلس شورای اسلامی تصویب شد. به گفته‌ی بهزاد قر‌هیاضی‌، رئیس انجمن ایمنی زیستی، بر اساس این طرح هر گونه تحقیق و آزمایش در حوزه‌ی ژنتیک و محصولات تراریخته (ترانس ژنتیک) کاملا آزاد بوده و تولید انبوه، تجاری‌سازی، مصرف و صادرات آن نیز با رعایت قانون مجاز شمرده می‌شود.

این لایحه در حالی با امضای مستقیم رییس‌جمهوری‌، محمود احمدی‌نژاد، به مجلس رفت که از همان ابتدا با مخالفت سازمان حفاظت محیط زیست روبرو بوده است.

ادامه مطلب در سایت دویچه وله

در حاشيه احداث کارخانه هاي پتروشيمي در جوار ذخيره گاه هاي شمال کشور 
 

 بندر «جيامين» در جنوب شرقي چين، چندي پيش شاهد راهپيمايي اعتراض آميز دانشجوياني بود که نه تنها خواستار انصراف دولت چين از ساخت کارخانه پتروشيمي بودند بلکه تخريب اين کارخانه را عنوان مطالبه جدي تر خود بيان کردند.

موضوع از آنجا آغاز شد که يک کارخانه پتروشيمي در نزديکي شهر «جيامين» در استان «فوجي يان» ساخته شد. ساکنان محلي به محض مطلع شدن از خطراتي که سلامت آنها و فرزندان شان را تهديد مي کند، با ادامه ساخت و فعاليت آن مخالفت کردند. پس از آن مسوولان کشور چين يکي از اولويت هاي اجرايي خود را بر رفع آلودگي از آب و خاک هايي گذاشتند که چندين دهه در اثر بي توجهي کارخانجات، آلوده شده بود.

يک گروه پژوهشگر آلاينده ها، چند سال پيش، از وجود ميزان بسيار بالاي «بنزن» سرطان زا در هواي چندين شهر مکزيک که در جوار کارخانه هاي پتروشيمي قرار داشت، خبر دادند. اين گروه با کمک انجمن توليدکنندگان محصولات اکولوژي تگزاس با همکاري انجمن غيردولتي ديده بان جهاني سانفرانسيسکو، دانشکده پژوهش هاي زيست محيطي تورنتو کانادا و موسسه محيط زيست و توسعه سبز مکزيک، مواد موجود در هواي چندين شهر همجوار با کارخانه هاي پتروشيمي را نمونه برداري کرده و نتايج پيشين را تاييد کردند.

بر اساس اين نتايج، علت بالا رفتن آمار مبتلايان به سرطان در وراکروز جنوبي، انتشار گازهاي سمي کارخانه هاي پتروشيمي به شهرهاي همجوار است. همچنين در نتايج اين پژوهش ها تاکيد شد کارگران کارخانه هاي پتروشيمي از تنگي نفس رنج مي برند و ميزان ابتلاي آنها به انواع سرطان ها، افزايش چشمگيري داشته است.

همان سال ها، رسانه هاي خارجي خبر از اعتراض مردم مکزيک در مقابله با آلودگي هاي محيط زيستي پتروشيمي ها که سلامت و بهداشت محيط آنان را با چالش روبه رو کرده، دادند.

تکرار همين فاجعه در ژاپن، يکي ديگر از نمونه هاي جالب توجه است. در ابتداي دهه 1950، جزيره کيوشو در ژاپن، اتفاقات غريبي را در اين ارتباط تجربه کرد. مشاهده پرندگاني که به يکباره از آسمان مي افتادند و گربه هايي که ناگهان به طور عجيبي جيغ مي زدند. بعد نوبت به ماهي ها رسيد و از آنجا که بخش عمده يي از سبد خانوار در ژاپن را ماهيان تشکيل مي دهند، عوارض خيلي زود دامن انسان ها را گرفت. در مدت زماني کوتاه پژوهشگران ژاپني اعلام کردند علت اين بيماري ها تخليه فاضلاب شرکت پتروشيمي «چيزو» ژاپن به درياست.

موضوع تا آنجا بالا گرفت که سال 1957 قانون ممنوعيت ماهيگيري در ژاپن تصويب شد و پس از آن اعتراض هاي سراسري و گسترده ژاپني ها هر روز در گوشه يي از خاک ژاپن گزارش مي شد. مردم اين کشور از مسوولان مي خواستند هر چه زودتر به اين روند تخريبگر و نابودکننده پايان داده شود حتي اگر قرار است پتروشيمي ها جمع شوند و زيان هاي اقتصادي را در پي داشته باشد. همان سال ها بود که بسياري از کشورهاي جهان درصدد حذف برخي مواد خطرناک از صنايع پتروشيمي يا جمع آوري آن برآمدند.

 ادامه مطلب در http://www.etemaad.ir/Released/88-03-05/279.htm